लक्ष्मी केसी महर्जन

महामारीको रूपमा विश्वमा फैलिरहेको कोरोना भाइरस (कोभिड–१९) एक संक्रामक रोग हो । शुरुमा यो कोरोना भाइरस चीनको बुहान शहरमा देखा परेको थियो । हाल यो महामारीको रुपमा विश्वका सबैजसो राष्ट्रहरुमा फैलिसकेको छ । यो आलेख लेखिरहँदा सम्म १३ लाख ७० हजार भन्दा बढी मानिस संक्रमित र ७७ हजार मानिसको मृत्य भैसकेको छ । थप ३ लाखजति मानिसको सफल उपचार पनि भएको छ । यो महामारीले यतिबेला बिश्व आछुआछु पारेको बेला हामी नेपालीहरुमा पनि संक्रमित भएको खबर संसारभरबाट आइरहेका छन् । अमेरिकामा मात्रै ५०० भन्दा बढी नेपालीहरु कोरोनाबाट संक्रमित भइसकेका छन् भने, अमेरिकामा यहि घातक कोरोनाले ५ नेपालीको मृत्युको खबर आएको छ । विश्वका विभिन्न मलुुकमा करिब ५० लाख नेपालीहरू पुगेका छन् । त्यसमध्ये जापान पनि एक हो । यस प्राणघातकबाट जापानमा अहिलेसम्म १ जनामात्र नेपाली संक्रमित फेला परेका छन् । के यसको अर्थ हामी जापानबासी नेपालीहरुमा कोरोनाको प्रभाव कम परेको हो रु के हामी नेपालीहरु कोरोना भन्दा बलिया छौं त रु पक्कै छैनौं । पछिल्लो अवस्थामा जापानमा पनि यो संक्रमण दिनकै बढेको रिपोर्टहरु आइरहेका छन् । जापानमा मात्रै अहिले संक्रमितहरुको संख्या ४ हजार नाघिसक्यो भने मर्नेहरु पनि लगभग १०० जनाको हाराहारीमा पुगेको छ । कोरोनाले कसैलाई पक्षपात नगरी समान रुपमा आफ्नो प्रभाव देखाईरहेको छ ।

अहिलेको अवस्थामा हामीले के गर्ने त ? हो, हरेक विदेशीको साझा समस्या भन्नु नै कसैको घरको तल्ला थप्नु होला, कसैलाई घडेरी जोड्नु होला, कसैलाई ऋण ब्याज तिर्नु होला त कसैलाई आफ्नो बाल बच्चा राम्रो बिद्यालय, कलेजमा पढाउनु होला । यी यावत कुराहरु हाम्रो प्राथमिकता भए पनि पहिला स्वास्थ्य नै सम्पति हो भन्ने कुरालाई मनन गर्न जरुरि छ ।

हाल प्राय कामहरु बन्द भैरहेका छन् भने अधिकांस कामहरु बन्द हुने अवस्थामा छन् । त्यसैले हामीहरु काम बन्द भयो, अब के गर्ने कहाँ जाने भनेर बढी चिन्तित र तनाव लिइरहेका छौ । प्राय जसो मानिसहरु घर बस्न थालेको अवस्थामा हामी नेपालीहरु मौकामा चौका भनेसरी यता १२ सय दिएको छ उता १४ सय येन दिएको छ भनेर दौडधुप गरेको देख्दा मेरो मनमा अनेकौं प्रश्नहरु उठ्छन् । हो हाम्रो समस्याहरु अनेकन छन् तर यो मौका छोप्ने समय पक्कै पनि होइन । यदि हामीनै कोरोनाबाट संक्रमित भयौ भने कम्तिमा पनी १४ दिन क्वारेन्टाईनमा बस्नु पर्ने हुन्छ र भोलिको दिनमा आइपर्ने जोखिममा कोहि पनि पछुताउनु नपरोस् । यदि कोरोनाकै कारण मृत्युवरण हुन पुग्यौं भने यो कुनै कालगतिले होइन अकालको मृत्यु हुनेछ र यदि यस्तो भइहाल्यो भने हाम्रो पार्थिव शरीरलाई हाम्रा आफन्तजन साथीभाईहरुले छुन त के हेर्न सम्म पनि पाउने छैनन् । त्यसैले केहि समयको लागि हामी सबैले सावधानी अपनाउनै पर्छ । कामहरु सबै बन्द भएको अवस्थामा घर भाडा,पानी, बिजुली, ग्यास, मोबाइल आदिको समस्या कसरी टार्ने भन्ने होला तर यो एक या दुइ जनाको समस्या नभई सबै विदेशीहरुको साझा समस्या हो । जहाँ समस्या त्यहाँ समाधान पनि पक्कै हुन्छ । त्यसैले आत्तिनु र तनाब गर्नु जरुरी छैन । जरुरी सावधानी अपनाई आफु सुरक्षित रहनु हो । यो भाइरसले को ठुलो को सानो, को धनी को गरिब छुट्याउँदैन । त्यसैले सावधानी अपनाई सुरक्षित रुपमा घरमा बस्नु नै अहिलेको लागि एकमात्र औषधि हो । हाल सम्म यो रोगको कुनै औषधि वा भ्याक्सिन विकास हुन सकेको छैन । यो कुनै दीर्घकालिन रोग होइन । यसलाई निर्मुल पार्न सारा विश्व लागि परेका छन् र एक दिन अवश्य सफलता मिल्ने नै छ ।

हाल जापानमा पनि संक्रमितहरुको संख्या तिब्र रुपमा बढेसँगै जापानी प्रधानमन्त्री शिन्जो आबेले जापानको टोकियोसहित ७ वटा प्रान्तमा सङ्कटकालको घोषणा गरेको छ । आपतकाल (संकटकाल) भइसकेको हुनाले नआत्तिकन संयमता अपनाई जापान सरकारले निर्देस गरेका कुरालाई पालना गरी आफु र आफन्तजनको सुरक्षाका उपायहरु अबलम्बन गर्न जरुरी छ । यो अवस्थामा स्टे होम नै एक मात्र अचुक औषधि हो र यसलाई सकेसम्म पालना गरौं र गराऔं ।

लेखक लक्ष्मी केसी महर्जन एनआरएनए जापान चिबा महिला उपसंयोजक हुनुहुन्छ ।