२०८३ असोज २ शुक्रबार

Sep 18 2026 Friday

  • २०८३ असोज २ शुक्रबार

२०८३ असोज २ शुक्रबार

सरकार सावधान, दशैं सम्म विकराल स्थिति रहन सक्छ

सरकार सावधान, दशैं सम्म विकराल स्थिति रहन सक्छ

समयमा नै उपयुक्त कदम चाल्नु जरूरी

दुर्गाराज श्रेष्ठ, सहकाेषाध्यक्ष, नेपाल उद्याेग वाणिज्य संघ काठमाडाैं

नेपालमा लकडाउन तत्काल हट्ने अवस्था छैन । यसले उपभोक्ताको अलावा व्यवसायीहरुलाई समेत निकै कष्टको सामना गर्न बाध्यात्मक स्थिति सृजना गर्दैछ । साना व्यवसायीहरुले सहकारीबाट लिएको ऋण तिर्न व्यवसायीहरु तत्काल समर्थ हुने स्थिति देखिँदैन भने सहकारीले पनि आफ्नो लगानी भुक्तान गर्न विभिन्न तवरले व्यवसायीहरुलाई दबाब सृजना गरिरहन्छन् ।

वितरण क्षेत्रमा पर्ने असरः
वितरण क्षेत्र ठूलो कारोवार हुने क्षेत्र हो । यस व्यवसायमा संलग्न व्यवसायीहरुले शुरुमा नै बर्ष भरिको लागि आवश्यक रकम शुरुमा नै विनियोजन गरेर व्यवस्थित रुपमा कारोवार अघी बढाएका हुन्छन् । अहिले बजार बन्द हुँदा व्यापार घटेको छ, त्यस तुलनामा वितरण क्षेत्रको खर्च भने खासै घटाउन सक्ने अवस्था रहँदैन । फिक्स कस्ट घटाउन सक्ने अवस्था नरहने हुँदा व्यवसायीहरु घाटामा जाने र कतिपय टाट पल्टन सक्ने अवस्था समेत रहन सक्छ ।

बजार खुलिसकेपछि कम्पनीले बैंक ग्यारेन्टीमा उधारोमा उपलब्ध गराएका सामानको रकम फिर्ता लिन चाहन्छ । कम्पनीले तारन्तार रकम भुक्तानीको लागि आग्रह गर्ने तर वितरकले साना व्यवसायीहरुबाट रकम उठाउन नसक्दा बजार सन्तुलनको अवस्थामा आउन केही गाह्रो पर्ने देखिन्छ ।

लकडाउन पछि सृजना हुने अवस्थाः
उत्पादक तथा आयातकर्ता कम्पनीहरुले अहिलेको परिस्थितिलाई बुझेका हुनाले साना व्यवसायीलाई कुनै दबाब सृजना गरेका छैनन् । तर बजार खुलेपछि पनि तत्काल उद्योग खोल्न सकिने अवस्था भने छैन । न त आयात कार्य नै तत्काल सहज हुने स्थिति देखिन्छ । कामदार र कर्मचारी घरमा फर्किएका र तत्काल काममा फर्कने अवस्था नरहेको साथै आयात निर्यातको क्रममा पनि डेढ दुई महिना पहिले देखि नै तयारी गर्नुपर्ने स्थिति रहन्छ । साथै आर्थिक बर्ष नजिकै रहेको कारण लकडाउन खुल्ने बित्तिकै पनि आयात कार्य सहज भई व्यवस्थित बन्न कठिन देखिन्छ । जसले गर्दा अहिले नियमित आयात भइरहेका चामल, तेल लगायतका बस्तुहरुमा समस्या नदेखिएपनि अन्य वस्तुमा भने समस्या रहन सक्छ ।

साधारण जनताको अलावा अहिले नै लकडाउन कहिले खुल्ने हो भन्नेमा अधिकांश व्यवसायी समेत आत्तिएको अवस्था छ । यद्यपि यो भवितव्य भएको हुनाले हाम्रो हाम्रो नियन्त्रण भन्दा बाहिर छ । साथै लकडाउन कति लम्बिने हो भन्ने कुरा कोरोनाको प्रभावमा निर्भर रहने निश्चित छ ।

दशैंमा पनि अवस्था सामान्य हुँदैनः
अहिले नै अवस्था सामान्य अवस्थामा आउने हो भनेपनि बजार अवस्था दशैं सम्म सामान्य नहुने निश्चित छ । यसको लागि उत्पादन, वितरण, बैंकिङ नेटवर्क, कच्चा पदार्थ, कामदार लगायत सबै पक्षलाई विचार गर्नु जरुरी हुन्छ । साथै यस चालु आर्थिक बर्षमा त व्यवसाय सुधार हुनेमा कुनै अपेक्षा गर्न सकिँदैन ।

सरकारले चाल्नुपर्ने कदमः
सरकारले उद्योग व्यवसायको अवस्था कसरी माथि उठाउने भन्ने कुरालाई लक्षित लिएर सहकारी समेतलाई सम्बोधन हुने गरी राहत प्याकेज ल्याउनु जरुरी छ । यसो हुन सकेको खण्डमा मात्र हामीले ढिलोछिटो बजार संयन्त्रलाई व्यवस्थित गर्न सकिन्छ ।

प्रतिक्रिया दिनुहोस्
थप समाचार

संबैधानिक राजसंस्था र राष्ट्रिय बहससंबैधानिक राजसंस्था र राष्ट्रिय बहस राजकुमार जोशी यति बेला राष्ट्रिय राजनीति जनअपेक्षा अनुसारको देखिँदैन । जेनजीहरुले जुन आशा र भरोसा राखेर राजनीतिक परिवर्तन गरेका थिए । आज त्यस अनुसार काम कारवाही वर्तमान सत्ताधारीले गरे त ? अनि सत्ता बाहिरका दल पनि आपसी टकराबमा व्यस्त रहेको देखिन्छ । देश के को लागि जनताको लागि, जनता के को लागि देशको लागि । राजनीति के लागि विकास, शान्ति र समृद्धिको लागि जसरी जुन रुपमा भए पनि देशमा शान्ति हुनुपर्छ, विकास हुनुपर्छ, राष्ट्रिय स्थीरता हुनुपर्छ । जनताको लागि, देशको लागि गरिएको राजनीति कहिल्यै मेटिँदैन । यसै सेरोफेरोमा भोटेकोशी बाढीले हरेक क्षेत्रका जनतालाई आक्रान्त पारेको छ । रसुवा, नुवाकोट, धादिङमाबढी जनता प्रताडित भएको भएपनि देशैभरका जनतालाई बाढीले छोएको छ । जुन सुकै जिल्लाका जनता भए पनि बाढीबाट बगे, फसे, मृत्यु वरण हुनुप¥यो । बाढीले हजारौँ जनताको मृत्युवरण गरे । यसै क्रममा अझै पाँच हजार भन्दा बढी बेपत्ता अवस्थामै छन् । १३ हजार भन्दा बढीको सेना, प्रहरी र अन्य निकायबाट उद्दार गरेको अवस्था छ । जसरी भुकम्पबाट जनतालाई चोट पुगेको थियो । त्यो भन्दा बढी चोट भोटेकोशी बाढीले दियो । यसै मेसोमा बाढी प्रभावितको उद्दार, राहत र पूनस्थापनाका हरेक क्षेत्रबाट सहयोग गरिरहेको अवस्था छ । के व्यापारी, के राजनीतिज्ञ, के समाजसेवी हरेक क्षेत्रबाट सहयोग उपलब्ध हुनु हरेक कोणबाट जाहेज मान्नुपर्छ । यही सेरोफेरोमा हामीले राजतन्त्रको बहस भएको पाएका छौं । राजसंस्था जनताको मियो थियो, विकासको मियो थियो शान्तिको मियो थियो । अहिले देश शोकमा परेको बेला विशेषगरी राजसंस्थाको पुनःस्थापनाको बहसलाई केवल विगत फर्काउने चाहाना वा निरंकुश शासनको पूनरावृत्तिका रुपमा व्याख्या गरेर पन्छाउन सकिदैन । नेपालको इतिहासमा राजसंस्था राज्यको ऐतिहासिक निरन्तरता, राष्ट्रिय एकिकरण, सांस्कृतिक पहिचान र राष्ट्रिय स्वाधीनताको प्रतिकका रुपमा समेत जोडिने संस्था हो । जसले जुन रुपमा बुझे पनि राजसंस्था नेपाली जनजनको मन र मुटुमा रहेको संस्था हो । अहिले उठिरहेको प्रश्न निरंकुश राजतन्त्र पूनस्थापित गर्ने भन्दा पनि जनतामा सार्वभौमसत्ता निहित रहने गरी लोकतान्त्रिक र संवैधानिक सीमाभित्र एउटा गैरदलीय तथा साझा राष्ट्रिय संस्थाको आवश्यकता छ कि छैन भन्ने हो । अहिले पनि दुःखको बेला जनताले राजसंस्थाको स्मरण गर्नु हरेक हिसाबले स्वभाविक मानिएको छ । हामी राजसंस्थावादीहरु बाढीपीडितलाई राहत दिन, उद्धार गर्न र पूनस्थापनाको लागि एक ढिक्का भएर अघि बढ्नु पर्ने अवस्था छ । हामी कुनै पनि भागमा रहेका जनता रोएको हेर्न चाहादैनौं । दलहरु सरकार र प्रतिपक्षमा बदलिरहन्छन्, हामी भने देशको लागि जनताको सदा रहिरहने व्यवस्था चाहान्छौ, त्यो व्यवस्था भनेको राजसंस्था नै हो । त्यसो त नेपालमा ९० प्रतिशत भन्दा बढि हिन्दु छन, त्यहि हिन्दु धर्म हामी पूनस्थापना गर्न चाहान्छौ, राजसंस्था र धर्म एउटै पेरिफेरोमा रहेको छ । यी दुवैलाई हामी एकै पटक पूनस्थापना होस भन्ने चाहान्छौं, हिजोका दिनमा राजाबाट खासै ठुलो गल्ती भएको थिएन । जनताको घरदैलो गरेर राजा ज्ञानेन्द्रले जनमत बुझेकै हो । तर विभिन्न खाले देशि–विदेशी तत्वको उत्साहटबाट नेपालमा राजसंस्थाको अन्त भयो । राजसंस्था त अन्त भयो तर बहुसंख्यक जनताको मन र मुटुबाट राजसंस्था हटेको छैन । अभिभावकीय भए पनि राजसंस्था चाहिन्छ भन्ने आवाज सडकबाट उठि नै रहेको छ । के सुखको बेला, के दुःखको बेला राजसंस्थाको लागि आवाज उठिरहेकै छ । हिन्दु र बौद्ध सभ्यताको सहअस्तित्व तथा विभिन्न जातजाती र समुदायका मौलिक संस्कृतिले नेपाललाई विशिष्ट बनाएका थिए, छन् । सनातन संस्कृतिको संरक्षण गर्नु भनेको अरु धर्मको अधिकार संकुचित गर्नु होइन । सबै धर्मको स्वतन्त्रताको सम्मान गर्दै नेपालको मौलिक सभ्यताको संरक्षण गर्न सकिन्छ । हामी नेपाली एकिकृत, संगठित र मेलमिलाप साथ हिड्ने बाटो भनेको संवैधानिक राजसंस्था र हिन्दु धर्म पूनरवहाली नै हो । जब हामी बोल्छौं, त्यो हाम्रो स्वार्थले मात्र होइन, देश र जनताको आवश्यकताले हो । राजसंस्थाले नेपालको जाती धर्म, भुगोल र समुदायका नाममा नागरिकलाई विभाजित गर्दैन, साझा नेपाली पहिचानमा जोड्छ । राजसंस्थाको पूनस्थापनाको वहसमा यहि व्यापक राजनीतिक सन्दर्भमा हेर्न आवश्यक छ । संवैधानिक र गैरदलीय राजसंस्थाले राष्ट्रिय निरन्तरता, सांस्कृतिक पहिचान र एकताको साझा केन्द्रको भूमिका निर्वाह गर्न सक्छ भन्ने जनमतका उपेक्षा गर्न नसकिने राजनीतिक बहस बनेको छ । नेपाललाई अब अर्को सत्ता समीकरण मात्र होइन, राष्ट्रिय दिशाको स्पष्टता चाहिएको छ । व्यवस्था जनताको लागि हो, जनता व्यवस्थाको लागि हो । त्यसैले गणतन्त्र वा राजसंस्थाको बहस समेत भावनात्मक आग्रह–पूर्वाग्रहबाट होइन, राष्ट्रिय हित र परिणामकका आधारमा हुनुपर्छ । राष्ट्रिय एकता, सार्वभौमसत्ता, सनातन सभ्यता, सामाजिक सद्भाव, विधिको शासन, भ्रष्टाचार नियन्त्रण, निष्पक्ष न्याय, आर्थिक आत्म निर्भरता, प्राकृतिक स्रोतको राष्ट्रिय हितमा उपयोग र युवालाई स्वदेशमै भविस्य छ भन्ने बनाउन आजको प्राथमिकता बन्नुपर्छ । राजा, राष्ट्रपति, राजनीतिक दल वा कुनै संस्था राष्ट्रभन्दा ठूलो हुँदैन । राष्ट्र सबै भन्दा मािथ हुन्छ । हिजोको दिनको हामीले आज स्मरण गर्ने बेला आएको छ । राजाले जनताको सम्पत्ति लुटेको अवस्था थिएन । जनताको अभिमत विर्सेको अवस्था थिएन । देशमा यस्तो परिस्थिति बन्यो, जसले गर्दा राजा ज्ञानेन्द्रले सत्ता त्याग्नु प¥यो । हामी सबैले यो कुरा मान्नुपर्छ । बेलायत, जापान जस्ता विकसित देशमा पनि राजालाई स्थान दिएको पाएको छौं । अन्त राजा राख्न हुने, एक युग बोकेको राजसंस्था नेपालमा राख्न किन नहुने ? नेपालको भविष्य पनि त्यही राजनीति व्यवस्थामा सुरक्षित हुनेछ, जसले जनतालाई सर्वोच्च राख्दै राष्ट्रलाई स्वाधीन, न्यायलाई निष्पक्ष र अर्थतन्त्रलाई आत्मनिर्भर बनाउन सक्छ । त्यसैले हामीले खोजेको राजसंस्था, निष्पक्ष न्याय, शान्ति र विकास दिने र जनताको अभिमत अनुसार चल्ने खोजेका हौ । यहि पेरिफेरिमा आज लाखौ जनताले राजसंस्था पूनस्थापना खोज्नु के स्वभाविक होइन ? रत्नपार्कमा समेत विभिन्न संस्थाले राजसंस्था पुनःस्थापनाको लागि हस्ताक्षर अभियान गरिरहेका छन् । त्यो हस्ताक्षर अभियान आफ्नो स्वार्थलाई भन्दा जनमत बुझ्ने माध्यम हो भन्ने हामीले बुझ्नु पर्छ । त्यो हस्ताक्षर अभियान राजसंस्था पुनःस्थापनाको लागि सुरुवात बन्न सक्छ । (लेखक जोशी सामाजिक एवम् राजनीतिक अभियन्ता हुन ।)

© 2026 All right reserved to सेताेघर मिडिया नेटवर्क प्रा लि  | Site By : Sobij